تقویت روح علمی با یادآوری گذشته‌ی علمی ایران و اسلام

متأسفانه نسل امروز از گذشته‌ی علمی ایران و اسلام بی‌خبر است؛ گاهی میگویند که فلان چیز قرون‌وسطایی است؛ غافل از این‌که قرون‌وسطی برای اروپا روزگار ننگ است، اما برای ما روزگار نور است؛  کتاب «تمدن اسلامی در قرن چهارم هجری»، نوشته‌ی «آدام متز[1]» نشان می‌دهد که تمام محیط اسلامی، اصلاً بازار علم دنیاست و آن نقطه‌ی اصلی‌اش هم ایران است؛ یعنی همین اصفهان و ری و فارس و خراسان و هرات و مرو و ... این شهرها مرکز و قله‌ی علم دنیا بوده است؛ اما متأسفانه نسل امروز این‌ها را نمی‌داند. این ندانستن، نه به معنای این است که همین مطالبی را که من گفتم، نمی‌داند؛ چرا، این مطالب را صدبار شنیده است؛ همه در کتاب‌ها هم گفته‌اند؛ همه‌جا هم گفته‌اند؛ اما باورش نیست! بی آن‌که به زبان انکار کند، یک حالت ناباوری در همه‌ی نسل امروز و نسل قبل، نسبت به گذشته‌ی ایران وجود دارد؛ علتش هم این است که تمدن غرب و این فنّاوری پُرسروصدا، آن‌چنان آمده فضا را پرکرده که حتّی کسی جرئت نمی‌کند به شجره‌نامه‌ی خودش نگاه کند؛

امتیاز علمی




برچسب ها : تقویت روح علمی , یادآوری گذشته ی علمی , گذشته‌ی علمی ایران و اسلام , پیشرفت علمی , علم , بنیه ی علمی , امتیاز علمی ,

دسته بندی : دین شناسی , یادآوری ,

«پیغمبر فرمود: کفی بالمرء جهلاً ان یحدّث بکلّ ما سمع. "جهل" غالباً در احادیث در مقابل علم نیست. در مقابل عقل است. یعنی بی فکری، نه بی علمی، برای بی فکری و حساب نکردن انسان کافی است که هر چه را می شنود باور و نقل کند.»(تعلیم و تربیت مرتضی مطهری ، ص 42)

نقد و انتقاد در واقع همین است. عیوب و محاسن سخن و نقل را آشکار کردن. «چنانکه سکه ای را که محک می زنند، آن طلای خالص و به اصطلاح عیارش را بدست می آورند. کلامی را که نقد کردن نیز یعنی خوبی های آن را از بدی های آن جدا کردن. در روایات ما بر این نکته بسیار تاکید شده است.

قرآن اساسش بر مذمت کسانی است که اسیر تقلید و پیروی از آباء و گذشتگان هستند و تعقل و فکر نمی کنند تا خودشان را از این اسارت آزاد بکنند. هدف قرآن از این مذّمت چیست؟ هدف قرآن تربیت است. یعنی در واقع می خواهد افراد را بیدار کند که معیار و مقیاس باید تشخیص و عقل و فکر باشد نه صرف اینکه پدران ما چنین کرده اند ما هم چنین می کنیم

که مضمون آنها این است: «به گوینده سخن توجه نداشته باشید سخن شناس باشید، تکیه تان روی گوینده سخن نباشد، ای بسا حق را از اهل باطل بشنوید؛ بگیرید، ای بسا باطل را از اهل حق بشنوید،... صرّاف سخن باشید.»(تعلیم و تربیت مرتضی مطهری ، ص 43)

نظام آموزشی می بایست اینگونه طراحی و مدیریت شود که عالمان و آموزش دیدگانش، علاوه بر علم اندوزی و دانش افزایی، تفکر، تعقل، نقد و انتقاد را به عنوان پیش نیازهای بسیار اساسی فرآیند فعالیتهای آموزشی به رسمیت بشناسند. «اگر انسان تفکر کند ولی اطلاعاتش ضعیف باشد، مثال کارخانه ای است که ماده خام ندارد یا ماده خامش کم است. قهراً نمی تواند کار بکند یا محصولش کم خواهد بود. محصول بستگی دارد به اینکه ماده خام برسد. اگر کارخانه ماده اولیه زیاد داشته باشد ولی کار نکند باز فلج است و محصولی نخواهد داشت... . علم، فراگیری است، به منزله تحصیل مواد خام، عقل، تفکر و استنتاج و تجزیه و تحلیل است... [به منزله تولید]» (تعلیم و تربیت مرتضی مطهری ، ص 45)

 




برچسب ها : علم , فراگیری , عقل , تفکر , استنتاج , تجزیه و تحلیل , علم در مقابل جهل یا عقل ,

صفحات سایت: [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ]








نظام تمدن نوین اسلامی