الف) عاقبت انسان کی به تکفیر می‌کشد:

یك عالم نباید غرور داشته باشد و خیال كند آنچه او دارد تمام علم همان است، بلكه باید به اصل «وَ ما أُوتِیتُمْ مِنَ اَلْعِلْمِ إِلاّ قَلِیلاً[1]» مخصوصاً توجه داشته باشد كه آنچه ما از حقیقت می‌دانیم بسیار كم است. نتیجه این است كه آن‌که روح علمی دارد، از دلیل به مدّعا می‌رود. طلبه‌ها می‌گویند: نَحْنُ اَبْناءُ الدَّلیلِ، نَمیلُ حَیْثُ یَمیلُ ما فرزند دلیل هستیم، هر جا دلیل برود دنبال آن می‌رویم؛[2] ولی نقطه مقابل این است كه انسان از مدّعا به دلیل می‌رود؛ یعنی اول مدّعا را انتخاب می‌کند، بعد می‌رود برای آن دلیل پیدا كند. طبعاً آن دلیل‌های پیدا کردنی، دلیل‌های ساختگی و تراشیدنی است و دلیل تراشیدنی دیگر دلیل واقعی نیست و منشأ گمراهی انسان می‌شود[3].

فتنه ی تکفیر




برچسب ها : عالمان حقیقی , عالم حقیقی , ویژگی عالمان حقیقی , عاقبت انسان کی به تکفیر می‌کشد , دلیل‌های ساختگی , عالم نباید غرور داشته باشد , فتنه تکفیر ,


نظام تمدن نوین اسلامی