تبلیغات
بصیرت آخرالزمانی

فرق مبنای تحقیقات علمی در تمدن نوین اسلامی و در تمدن غرب:

در جهان‌بینی ما، علم از دل دین می‌جوشد و بهترین مشوق تولید علم[1]، دین است. دینی که ما می‌شناسیم، جهان‌بینی‌ای که ما از قرآن می‌گیریم، تصویری که ما از آفرینش و از انسان و از ماوراءالطبیعه و از توحید و از مشیت الهی و از تقدیر و قضا و قدر داریم، با علم سازگار است؛ لذا تولیدکننده و تشویق‌کننده‌ی علم است. نمونه‌اش را شما در تاریخ نگاه کنید؛ ببینید نگاه اسلام به انسان، به علم، به زندگی بشر، به عالم طبیعت و به عالم وجود، نگاهی است که معرفت نوینی را در اختیار انسان می‌گذارد؛


رویکردهای تولید علم


اما این نگاه، زیربنا و قاعده و مبنای تحقیقات علمی در غرب نبوده، تحقیقات علمی در غرب، در ستیز با آنچه آن را دین می‌پنداشتند، آغازشده. البته آن‌ها حق داشتند؛ دینی که رنسانس علیه آن قیام کرد و خط فکری و علمی دنیا را در جهت مقابل و مخالف آن ترسیم کرد، دین نبود؛ توهمات و خرافاتی بود با عنوان دین. دینِ کلیسایی قرون‌وسطایی، دین و معرفت دینی نبود، بدیهی بود که عقده‌ها و گره‌ها در ذهن دانشمندان و نخبگان و زبدگان فکری باقی بماند و برایش راه علاج‌های ضد دینی و غیردینی پیدا کنند. لذا هنوز چگونگی کنار آمدن علم و دین برای آن‌ها مسئله است؛ لیکن مسئله‌ی ما این نیست[2].



[1] معنی تولید علم: تولید علم یعنی شکستن مرزهای علم [و فرا شاخه‌های علوم رایج طرح مسئله کردن و فکر نمودن] که با تحصیل علم و تبحر در علم تفاوت دارد؛ (بیانات امام خامنه‌ی -دام ظلله العالی- در دیدار با جمعی از اساتید دانشگاه، در تاریخ 26-9-1383).

[2] بیانات امام خامنه‌ی -دام ظلله العالی- در دیدار با جمعی از اساتید دانشگاه، در تاریخ 26-9-1383.

برچسب ها : رویکردهای تولید علم , تولید علم , مبنای تحقیقات علمی , تمدن نوین اسلامی , مبنای تحقیقات علمی در تمدن نوین اسلامی و در تمدن غرب , فرق مبنای تحقیقات علمی در تمدن نوین اسلامی و در تمدن غرب , معنی تولید علم ,


نظام تمدن نوین اسلامی