تبلیغات
بصیرت آخرالزمانی

 تقویت روح علمی با یادآوری گذشته‌ی علمی ایران و اسلام

متأسفانه نسل امروز از گذشته‌ی علمی ایران و اسلام بی‌خبر است؛ گاهی میگویند که فلان چیز قرون‌وسطایی است؛ غافل از این‌که قرون‌وسطی برای اروپا روزگار ننگ است، اما برای ما روزگار نور است؛  کتاب «تمدن اسلامی در قرن چهارم هجری»، نوشته‌ی «آدام متز[1]» نشان می‌دهد که تمام محیط اسلامی، اصلاً بازار علم دنیاست و آن نقطه‌ی اصلی‌اش هم ایران است؛ یعنی همین اصفهان و ری و فارس و خراسان و هرات و مرو و ... این شهرها مرکز و قله‌ی علم دنیا بوده است؛ اما متأسفانه نسل امروز این‌ها را نمی‌داند. این ندانستن، نه به معنای این است که همین مطالبی را که من گفتم، نمی‌داند؛ چرا، این مطالب را صدبار شنیده است؛ همه در کتاب‌ها هم گفته‌اند؛ همه‌جا هم گفته‌اند؛ اما باورش نیست! بی آن‌که به زبان انکار کند، یک حالت ناباوری در همه‌ی نسل امروز و نسل قبل، نسبت به گذشته‌ی ایران وجود دارد؛ علتش هم این است که تمدن غرب و این فنّاوری پُرسروصدا، آن‌چنان آمده فضا را پرکرده که حتّی کسی جرئت نمی‌کند به شجره‌نامه‌ی خودش نگاه کند؛

امتیاز علمی


امروز علم در دست غربی‌هاست - در این‌که شکی نیست - اما می‌خواهند گذشته‌ی علمی ملت‌ها را هم نفی کنند؛ البته درجاهایی کل تمدن‌ها را نفی می‌کنند!  البته در مورد ایران نمی‌شده این کارها را بکنند؛ چون این‌همه کتاب و این‌همه اثر علمی و این تاریخ مشعشع وجود دارد و نمی‌توانستند کاری بکنند؛ اما اثرش را از ذهن‌ها زدوده‌اند؛ در پیشرفت علمی ما، واقعاً یادآوری تمدن خویش اثر دارد. این نسل اگر بداند که استعداد و گذشته‌ی آن‌چنانی دارد، یک‌طور به آینده خواهد نگریست؛ اما اگر تصور بکند که هرچه هست و نیست، دست اروپایی‌هاست و همیشه ما باید دنبال آن‌ها باشیم، این در پیشرفت علمی ما طور دیگری اثر خواهد گذاشت[2].



[1] متولد ۱۹۱۷ - ۱۸۶۹ میلادی.

[2] بیانات امام خامنه‌ی -دام ظلله العالی- در دیدار با اعضاى «گروه دانش» صداى جمهورى اسلامى ایران در تاریخ 15-11-1370.



برچسب ها : تقویت روح علمی , یادآوری گذشته ی علمی , گذشته‌ی علمی ایران و اسلام , پیشرفت علمی , علم , بنیه ی علمی , امتیاز علمی ,


نظام تمدن نوین اسلامی